تبلیغات
جرعه ی نور - غدیر، شناسنامه شیعیان

شارژ ایرانسلل

فال حافظ

 
 

صفحه نخست

تماس با ما

لینك آر اس اس

آرشیو مطالب

ایمیل ما

 

:: صفحه نخست
::
تماس با ما
ایمیل ما
::
لینك آر اس اس
::
آرشیو مطالب
::

:: کانون دانشجویی جرعه نور
:: حضرت فاطمه (س)
:: هفته دفاع مقدس
:: ماه رمضان
:: شهدای گمنام
:: نیمه شعبان
:: فراخوان همکاری
:: 22 بهمن
:: محرم
:: جشن غدیر
:: قرآن و عترت
:: مسابقه
:: هفته دفاع مقدس
:: ولادت امام رضا
:: اخبار
:: ضیافت اندیشه
:: نماز
:: گالری عکس
:: گزارش تصویری
:: گزارش عملکرد ها

 

 

نویسندگان :
:: جرعه ی نور

 
آمار بازدید :
:: تعداد مطالب :
:: تعداد نویسندگان :
:: آخرین بروز رسانی :
:: بازدید امروز :
:: بازدید دیروز :
:: بازدید این ماه :
:: بازدید ماه قبل :
:: بازدید کل :
:: آخرین بازدید :


 

 





 

غدیر، شناسنامه شیعیان
مرتبط با : جشن غدیر

خورشید هجدهم ذیحجة الحرام سال دهم هجری، نورافکن مراسم باشکوهی بود. صدای رازآلود و شوق انگیز کاروانی عظیم در پهندشت حجاز می‌پیچید و زمزمه موزون حرکت کائنات را که در ابتهاجی ولایی، به وجد آمده بودند تشکیل می‌داد. کویر تفتیده، باران وحی را می‌بلعید و نماد تشنگی هستی و عطش عالم بود.

در آن روز و در آن «نقطه عطف و عشق» سرود دیهیم داری مولا نواخته شد و آفرینش به داشتن «علی» (ع) بر خود بالید و با داشتن «ولی» بالندگی آغاز کرد. و آنگاه، پژواک این هنگامه در بستر زمان و زمین جاری شد تا دیواره‌های قرنها و قلب‌ها را فرو ریزد و به دریای ابدیت بپیوندد.

شواهد قطعی بر ‌امامت ‌امیر مؤمنان علی (علیه السلام) كه در قرآن و روایات بر آن تأكید شده، حادثه غدیرخم است. در این باره آیاتی در سوره مائده وجود دارد كه به عقیده مفسران شیعه و نیز بسیاری از مفسّران اهل سنّت تطبیقی جز با ولایت و ‌امامت علی (علیه السلام) ندارد. همچنین در تفسیر این آیات روایاتی در كتب حدیث و تفسیر شیعه و سنّی وارد شده كه خلافت بلافصل علی(علیه السلام) را قطعی و مسلّم می‌كند؛ به گونه‌ای كه برای حقیقت طلبان تردیدی در اولویّت علی(علیه السلام) نسبت به دیگران در تصدّی مقام خلافت باقی نمی‌گذارد. در این مجال بر آنیم كه با تكیه بر شواهد قرآنی و روایی به بررسی حادثه غدیرخم پرداخته و ‌امامت علی (علیه‌السلام) را از این منظر مبرهن سازیم.
به ادامه مطلب مراجعه کنید...

زمینه‌های تاریخی حادثه غدیر

با حلول ماه ذی‌القعده سال دهم هجری، رسول گرامی اسلام (صلی الله علیه وآله) تصمیم خود را جهت زیارت خانه خدا و ادای فریضه حج با مسلمانان در میان نهاد. این خبر به سرعت در شهر مدینه و اطراف آن منتشر گردید و علاوه بر آن به گوش مسلمانان دیگر كه در نقاط مختلف عربستان زندگی می‌كردند رسید، به طوری كه در اندك زمان هزاران نفر برای برگزاری فریضه حج در كنار رسول خدا (صلی الله علیه وآله) حاضر شدند.

در بیست و پنجم ذی القعده كاروان رسول خدا(صلی الله علیه وآله) با شمار زیادی از مسلمانان كه مورخان تعداد آن‌ها را تا صد هزار نفر و یا اندكی بیشتر ذكر كرده اند، از مدینه به قصد مكه خارج گردید. این عده غیر از كسانی بودند كه از نقاط دیگر عربستان از جمله ساكنان مكه و آبادی‌های اطراف آن به حج گزاران ملحق شدند.

شیخ مفید در كتاب الارشاد آورده است:

پس از برخورد رسول خدا (صلی الله علیه وآله) با مسیحیان نجران و جریان مباهله، حجة الوداع به وقوع پیوست. اندكی قبل از این پیشامد، پیامبر (صلی الله علیه وآله) علی (علیه السلام) را به یمن فرستاد تا خمس گنجینه‌ها و معادن را از اهالی آنجا بگیرد و آنچه را كه مسیحیان نجران ـ از حلّه و پول متعهد شده بودند، دریافت كند. حضرت علی (علیه السلام) به محل مأموریت خود عزیمت كرد. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) به كس دیگری غیر از علی (علیه السلام) در این كار اعتماد نكرد و در میان مردم هیچكس را شایسته این كار ندید. حضرتش علی (علیه السلام) را به عنوان نایب خود به این سفر گسیل داشت، زیرا درباره انجام مأموریتی كه بر عهده‌اش گذاشته، آسوده خاطر بود. در همین ایام رسول خدا(صلی الله علیه وآله) آهنگ حج نمود و پس از آن كه جمعیت زیادی از مدینه و اطراف آن با پیامبر(صلی الله علیه وآله)همراه شدند، آن حضرت در بیست و پنجم ذی القعده از مدینه خارج گردید. همزمان با آن رسول خدا(صلی الله علیه وآله) نامه ای به علی (علیه السلام) كه در یمن به سر می‌برد ارسال كرد و در آن به آن حضرت سفارش كرد كه از یمن به مكه آید،‌اما در مورد نوع حج خود و چگونگی نیت آن مطلبی برای علی (علیه السلام) ننوشت.

به هر حال، رسول خدا (صلی الله علیه وآله) در جمع مسلمانان به سوی مكه به راه افتاد و حضرت علی (علیه السلام) نیز با سپاهی كه همراهش بودند، از یمن به سمت مكه حركت نمود. حضرتش با نزدیك شدن به مكه، سپاه را به شخصی سپرد و خود جهت دیدار پیامبر (صلی‌الله علیه وآله) به سرعت روانه گشت به طوری كه موفق شد قبل از ورود به مكه رسول خدا (صلی‌الله علیه وآله) را ملاقات كند و درباره سفر خود و حلّه‌ها و هدایایی كه آورده بود گزارشی تقدیم نماید. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) ضمن اظهار خرسندی از دیدار علی (علیه السلام) از او سؤال كرد كه: ای علی، به چه نیتی احرام بستی؟ علی (علیه السلام) در پاسخ گفت: ای رسول خدا (صلی الله علیه وآله) شما برای من ننوشته بودی كه خود به چه نیتی احرام خواهی بست، من به نیت شما آگاه نبودم، از این رو به هنگام احرام و تلبیه نیتم را به نیّت شما پیوند زدم و گفتم: بار خدایا، من به همان نیّتی احرام می‌بندم كه رسول تو بسته است و سی و چهار شتر نیز برای قربانی با خود آورده‌ام. رسول خدا (صلی الله علیه وآله) فرمود: الله اكبر! من شصت و شش شتر برای قربانی آورده‌ام. تو در حج و مناسك و انجام قربانی با من شریك هستی. اكنون بر احرام خود باش و به سوی لشكر باز گرد و آنان را سریعا بیاور تا در مكه به هم ملحق گردیم.

رسول خدا (صلی الله علیه وآله) پس از اندكی فرمود: همانا من در انتقال به سرای دیگر بر شما سبقت خواهم گرفت، ‌اما دو چیز گران‌مایه در میان شما می‌گذارم. بیندیشید كه با این دو چیز چگونه رفتار می‌نمایید.

در اینجا یك نفر از میان جمعیت گفت: یا رسول الله، منظور از آن دو چیز گران‌بها و ارجمند چیست؟ رسول اسلام (صلی الله علیه وآله) فرمود: یكی كتاب خدا كه بزرگتر است و وسیله ارتباط شما با خداوند است و آن دیگر كه كوچكتر است، عترت و اهل بیت من است و خداوند به من خبر داده است كه این دو از هم جدا نمی‌شوند تا در كنار حوض بر من وارد شوند.‌ هان ای مردم! از آن دو پیشی نگیرید و از پیروی از هر دو كوتاهی نكنید كه هلاك خواهید شد. در این هنگام پیامبر (صلی الله علیه وآله) دست علی (علیه السلام) را گرفت و بالا برد به طوری كه زیر بغل هر دو نمایان گردید. پیامبر(صلی الله علیه وآله) مسلمانان را به این صورت مورد خطاب قرار داد كه:

«ایّهاالنّاس! من اولی النّاس بالمؤمنین من انفسهم؟»

یعنی: ای مردم چه كسی از مردم به مؤمنان از خود آن‌ها سزاوارتر است؟ گفتند: خدا و رسولش داناترند. پیامبر (صلی الله علیه وآله) فرمود: همانا خداوند مولای من و من مولای مؤمنان هستم و من بر آنان از خودشان سزاوارترم. سپس فرمود:

«من كنت مولاه فهذا علی مولاه، اللهم وال من والاه و عاد من عاداه وانصر من نصره واخذل من خذله ...»

یعنی: هر كس كه من مولای اویم، این علی مولای اوست. خداوندا، دوستان او را دوست بدار و دشمنان او را دشمن بدار. محبوب بدار آن كس را كه او را محبوب دارد و مبغوض‌دار آن كس كه او را مبغوض دارد. یارانش را یاری كن و واگذارندگان او را واگذار و او را معیار و میزان حق قرار ده.

غدیر شناسنامه شیعیان است. نشانه ای برای افتخار و پرتوی است از نور الهی برای شناخت مسیر یک زندگی برازنده، مسیری است برای رسیدن به کرامت انسانی و رسیدن به آزادی....علی همان کسی است که هیچ گاه منتقدان و مخالفانش را از بیت المال محروم نکرد و چه زیبا گفت شهریار شهیر: به جز از علی که آرد پسری ابوالعجائب که علم کند به عالم شهدای کربلا را.....



نوشته شده توسط admin admin در سه شنبه 22 مهر 1393

نظرات (

:: ولادت حضرت فاطمه (س) مبارک باد
:: ولادت حضرت فاطمه (س)
:: عبادت حضرت فاطمه (س)
:: pحجاب فاطمه (س)
:: محرم
:: محرم
:: بیانیه دانشگاه آزاد اسلامی قزوین به مناسبت رحلت عالم ربانی حضرت آیت الله مهدوی کنی
:: برپایی اردوی زیارتی قم
:: ثبت نام حوزه علوم اسلامی دانشگاهیان
:: جشن غدیر
:: مسابقه غدیر
:: محفل انس با قرآن کریم با حضور قاری برجسته بین المللی
:: غدیر، حلقه‌ی اتصال بشریت به شریعت خداوند قادر و متعال است
:: غدیر، شناسنامه شیعیان
:: ولادت حضرت قائم (عج ) مبارک باد

:: لیست کامل مطالب ارسالی

 

 

سخن امام خامنه ای در مورد نماز :

نماز بی توجه مایه قساوت قلب است...


:: دانشگاه آزاد اسلامی قزوین
:: معاونت فرهنگی
:: کانون های دانشجویی
:: سایت مسجد
:: ستاد اقامه نماز
:: کانون اندیشه های امام و رهبری
:: سایت بسیج دانشجویی
:: پایگاه اطلاع رسانی دفتر مقام معظم رهبری
:: پایگاه اطلاع‌رسانی نهاد نمایندگی مقام ‌معظم رهبری در دانشگاه‌ها
:: سایت مداحی
:: مداحی


:: فروردین 1394
:: آبان 1393
:: مهر 1393
:: خرداد 1393
:: اردیبهشت 1393
:: اسفند 1392
:: دی 1392
:: آذر 1392

:: لیست کامل آرشیو ماهانه

آبر برچسب ها

نماز  معاونت فرهنگی  معاونت فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی قزوین  دانشگاه آزاد قزوین  ضیافت اندیشه  جرعه ی نور  ماه رمضان  شهدای گمنام  دانشگاه آزاد اسلامی قزوین  شب قدر 

 


 
 

 صفحه نخست | ایمیل ما | لینك آر اس اس | آرشیو مطالب |  طراح